De Kloosterbuurt

Een levendige, bruisende wijk. Zo typeert menig Rotterdammer het Oude Noorden, waar ook de Kloosterbuurt in ligt. De Kloosterbuurt heeft een stedelijk karakter met smalle wegen en relatief weinig hoogbouw. Het ligt ingesloten tussen de Gordelweg, Zwaanshals, de Zaagmolenstraat en de Benthuizerstraat/Bergweg.

Hieronder de typering van vier jaar geleden bij de start van de Kloosteraanpak. Sindsdien is er veel veranderd. Binnenkort verschijnt een boekje over hoe bewoners en professionals de wijk nu beleven en de wensen voor de toekomst. 

Bewoners 

De bevolkingssamenstelling bestaat uit een groot aantal etniciteiten, autochtoon en allochtoon. Onder deze bevolkingsgroepen bestaan in een aantal gevallen hechte familieverbanden. Het Kloostergebied kent gemiddeld meer laagopgeleiden en een relatief hoge werkloosheid. 

Zowel bewoners als professionals vinden de bevolkingssamenstelling eenzijdig. Ook het verloop is relatief groot; vooral de (meer kansrijke) autochtone bevolking verlaat de buurt. De minder kansrijke bewonersgroepen blijven achter en krijgen nieuwe buurtbewoners, voornamelijk allochtone groepen die niet altijd bewust kiezen voor wonen in het Oude Noorden, in de Kloosterbuurt.
Het woningaanbod in de wijk is erg eenzijdig en moet worden verbeterd. Woningen voor grotere gezinnen, ouderen en meer kansrijke gezinnen ontbreken.

Jeugd

Met het overgrote deel van de jeugdigen in de Kloosterbuurt gaat het goed. Zij gaan naar de basisschool en bezoeken regelmatig activiteiten. In samenhang met de sociale identiteit van het gebied geldt voor een aantal jongeren ook dat ze relatief meer en grotere problemen hebben. Het gebied kent een groot aantal jeugdigen met multi-problemen en justitiële contacten.
Wat hierbij opvalt, is dat bewoners en professionals spreken van een kleine groep Marokkaanse tieners (15 - 18 jaar) die tot voor kort overlast (treitergedrag) gaven en andere groepen tieners weinig ruimte gaf in het gebouw Klooster Oude Noorden en in de Kloosterbuurt (Johan Idaplein). De succesvolle groepsaanpak moet blijven voorkomen dat deze overlast opnieuw toeneemt. Daarnaast moeten we het negatieve imago van jeugdigen in het gebied verbeteren. Nu reageren wijkbewoners vaak vanuit angstgevoelens op jongeren en jongerenproblematiek. 

Jeugdparticipatie krijgt, op enkele initiatieven van instellingen na, nauwelijks vorm. Onderdeel van de Kloosteraanpak is herontwikkeling van de buitenruimte. Om de jeugdparticipatie te vergroten, betrekken we kleine groepen jongeren actief bij de planvorming voor de herontwikkeling van de buitenruimte en verbetering van het leefklimaat. 

Ouders/opvoeders

Voor wat betreft de ondersteuning van jeugdigen is het oordeel van bewoners en professionals unaniem: een deel van de opvoeders neemt geen of weinig verantwoordelijkheid voor het doen en laten van hun kinderen, zeker wanneer het gaat om het gedrag van hun kinderen in de openbare ruimte en ten opzichte van instellingen. Dit gaat niet alleen ten koste van het imago van jeugdigen, belangrijker nog is dat tekorten in de opvoeding ten koste gaan van de ontwikkeling en kansen van deze jeugdigen. 

Sociale cohesie 

Bewoners en professionals geven aan dat er te weinig binding is tussen bewoners. Er zijn ook nauwelijks verenigingen en belangenorganisaties. Hiertegenover staat dat er wel degelijk zeer actieve bewoners zijn die zich inzetten voor de wijk. Deze bewoners doen veel voor de activiteiten en het beheer van delen van het gebied. Deze bewoners bieden ook kansen voor het betrekken van andere bewoners bij het gebied.

De conclusie van professionals is dat een aanpak van de jongerenproblematiek in het Oude Noorden alleen kan slagen wanneer deze langdurig en consistent is (gericht op jeugd vanaf liefst 4 jaar en hun opvoeders).
De algemene stemming is dat de wijk niet zit te wachten op weer opnieuw praten, maar vooral doen. De energie en uitstraling van het gebied moeten nieuw elan krijgen en de identiteit van het gebied als Rotterdamse volksbuurt waar het prettig wonen is, moet worden hersteld. 

Naar boven